(১) পঢ়াৰ ঠাইত উপযুক্ত পোহৰৰ গুৰুত্ব:
পঢ়াৰ ঠাইত উপযুক্ত পৰিমাণৰ পোহৰ থকা অত্যাৱশ্যক। যদি পোহৰ অত্যধিক বা অত্যন্ত কম হয়, তেন্তে দীঘল সময় পঢ়োঁতে চকুত কষ্ট হয়। এনে পৰিস্থিতিত চকু সোনকালে ক্লান্ত হয় আৰু দীঘল সময় মনোযোগেৰে পঢ়াটো অসম্ভৱ হৈ পৰে। সেয়ে সদায় নিশ্চিত কৰিবা যাতে তোমাৰ পঢ়াৰ ঠাইত উপযুক্ত পৰিমাণৰ পোহৰ পৰে।
পোহৰটো তোমাৰ বাঁও কাঁধৰ ওপৰেদি আহি টেবুলত পৰাটো উচিত। [এইটো সোঁহতীয়া (right-handed) ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে। যদি তুমি বাওঁহতীয়া (left-handed) হোৱা, তেন্তে পোহৰটো সোঁ কাঁধৰ ওপৰেদি আহিব লাগে।] এইটো পোহৰৰ আটাইতকৈ সঠিক দিশ।
এই ব্যৱস্থাত টেবুল, কিতাপ বা বহীৰ পৰা প্ৰতিফলিত হোৱা পোহৰ তোমাৰ চকুত নাপৰে। আনহাতে, যদি পোহৰ চিধাকৈ আগফালৰ পৰা আহে, তেন্তে প্ৰতিফলিত ৰশ্মি চকুত পৰে। এইটো অনুচিত, কাৰণ এনে অৱস্থাত চকুত অধিক কষ্ট হয়।
দিনৰ সময়ত পঢ়োঁতে কিতাপ বা বহীত চিধাকৈ ৰ’দ পৰিবলৈ নিদিবা। চিধাকৈ পৰা ৰ’দৰ পোহৰ অতিমাত্রায় উজ্জ্বল হয়, আৰু যদি দীঘল সময় পঢ়া হয়, তেন্তে চকুত বিষ হয়। যিহেতু শীতকালত ৰ’দৰ উজ্জ্বলতা কোমল হয়, সেয়ে তেতিয়া ৰ’দত বহি পঢ়াটো উপযুক্ত হ’ব পাৰে।
ৰাতিৰ সময়ত বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে টেবুল লেম্প ব্যৱহাৰ কৰি পঢ়া পছন্দ কৰে। এইসকলৰ ভিতৰত বহুতে কোঠাৰ সকলো লাইট বন্ধ কৰি কেৱল টেবুল লেম্পৰ পোহৰত পঢ়ে। এই ব্যৱস্থাত কোঠাৰ অধিকাংশ অংশ অন্ধকাৰত থাকে, কেৱল টেবুল আৰু তাৰ ওচৰৰ ঠাইবোৰহে দেখা যায়। এই পৰিৱেশত তেওঁলোকে গভীৰ মনোযোগ সহকাৰে পঢ়াটো সহজ বুলি অনুভৱ কৰে।
আন বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে যিসকলে টেবুল লেম্পৰ সৈতে কোঠাত কম পাৱাৰৰ লাইট এটা জ্বলাই ৰাখে। এই ব্যৱস্থাত কোঠাৰ কোনো অংশ সম্পূৰ্ণ অন্ধকাৰত নথকাৰ বাবে তেওঁলোকে মনোনিবেশ কৰাটো সহজ পায়। (ভূতৰ ভয়? কোনে জানে! 😉)
টেবুল লেম্প ব্যৱহাৰৰ মূল অসুবিধাটো হ’ল—এইটো সাধাৰণতে ছাত্ৰজনৰ সন্মুখত টেবুলত ৰখা হয়। ফলত, কিতাপ বা বহীৰ পৰা প্ৰতিফলিত পোহৰ চকুত পৰে। সেয়ে, সম্ভৱ হলে টেবুল লেম্পটো বাঁওফালে ৰখা উচিত (সোঁহতীয়া ছাত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত)।
Page 1 – পঢ়াৰ ঠাই
Page 3 – পঢ়াৰ ঠাইত বিশুদ্ধ বায়ুৰ গুৰুত্ব